پایگاه خبری آتیه کار » چرا برخی مردم بی وقفه در زندگی “شانس” می آورند

پایگاه خبری آتیه کار

اخبار کار اشتغال استخدام و فرهنگ کار

خلق فرصت ها

چرا برخی مردم بی وقفه در زندگی “شانس” می آورند

چرا برخی مردم بی وقفه در زندگی “شانس” می آورند

چرا برخی مردم بی وقفه در زندگی “شانس” می آورند درحالی که سایرین همیشه “بدشانس” هستند؟

مطالعه برای بررسی چیزی که مردم آن را “شانس” می خوانند، ده سال قبل شروع شد.می خواستم بدانم چرا بخت و اقبال همیشه در خانه بعضی ها را می زند، اما سایرین از آن محروم می مانند. به عبارت دیگر چرا بعضی از مردم “خوش شانس” و عده دیگر “بدشانس” هستند؟

آگهی هایی در روزنامه های سراسری چاپ کردم و از افرادی که احساس می کنند خوش شانس یا بدشانس هستند خواستم با من تماس بگیرند.
صدها نفر برای شرکت در مطالعه من داوطلب شدند و در طول سال های گذشته با آنها مصاحبه کردم، زندگی شان را زیر نظر گرفتم و از آنها خواستم در آزمایش های من
شرکت کنند.
نتایج نشان داد که هرچند این افراد به کلی از این موضوع غافلند، کلید خوش شانسی یا بدشانسی آنها در افکار و کردارشان نهفته است.
برای مثال، فرصت های ظاهرا خوب در زندگی را در نظر بگیرید. افراد خوش شانس مرتبا با چنین فرصت هایی برخورد می کنند، درحالی که افراد بدشانس نه.

با ترتیب دادن یک آزمایش ساده سعی کردم بفهم آیا این مساله ناشی از توانایی آنها در شناسایی چنین فرصت هایی است یا نه.
به هر دو گروه افراد “خوش شانس” و “بدشانس” روزنامه ای دادم و از آنها خواستم آن را ورق بزنند و بگویند چند عکس در آن هست.
به طور مخفیانه یک آگهی بزرگ را وسط روزنامه قرار دادم که می گفت: “اگر به سرپرست این مطالعه بگویید که این آگهی را دیده اید ۲۵۰ پوند پاداش خواهید گرفت.”
این آگهی نیمی از صفحه را پر کرده بود و به حروف بسیار درشت چاپ شده بود.با این که این آگهی کاملا خیره کننده بود، افرادی که احساس بدشانسی می کردند عمدتا آن را ندیدند، درحالی که اغلب افراد خوش شانس متوجه آن شدند.

مطالعه من نشان داد که افراد بدشانس عموما عصبی تر از افراد خوش شانس هستند و این فشار عصبی توانایی آنها در توجه به فرصت های غیرمنتظره را مختل می کند.

در نتیجه، آنها فرصت های غیرمنتظره را به خاطر تمرکز بیش از حد بر سایر امور از دست می دهند.

برای مثال وقتی به مهمانی می روند چنان غرق یافتن جفت بی نقصی هستند که فرصت های عالی برای یافتن دوستان
خوب را از دست می دهند.

آنها به قصد یافتن مشاغل خاصی روزنامه را ورق می زنند و از دیدن سایر فرصت های شغلی بازمی مانند.

افراد خوش شانس آدم های راحت تر و بازتری هستند، در نتیجه آنچه را در اطرافشان وجود دارد و نه فقط آنچه را در جستجوی آنها هستند می بینند.

آدم های خوش اقبال براساس چهار اصل، برای خود فرصت ایجاد می کنند..

اول : آنها در ایجاد و یافتن فرصت های مناسب مهارت دارند،
دوم : به قوه شهود گوش می سپارند و براساس آن تصمیم های مثبت می گیرند.
سوم : به خاطر توقعات مثبت، هر اتفاق نیکی برای آنها رضایت بخش است،
چهارم : نگرش انعطاف پذیر آنها، بدبیاری را به خوش اقبالی بدل می کند.

در مراحل نهایی مطالعه، از خود پرسیدم آیا می توان از این اصول برای خوش شانس کردن مردم استفاده کرد.

از گروهی از داوطلبان خواستم یک ماه وقت خود را صرف انجام تمرین هایی کنند که برای ایجاد روحیه و رفتار یک آدم خوش شانس در آنها طراحی شده بود.

این تمرین ها به آنها کمک کرد فرصت های مناسب را دریابند، به قوه شهود تکیه کنند، انتظار داشته باشند بخت به آنها رو کند و در مقابل بدبیاری انعطاف نشان دهند.
یک ماه بعد، داوطلبان بازگشته و تجارب خود را تشریح کردند. نتایج حیرت انگیز بود: ۸۰ درصد آنها گفتند آدم های شادتری شده اند، از زندگی رضایت بیشتری دارند و
شاید مهم تر از هر چیز خوش شانس تر هستند و بالاخره این که من “عامل شانس” را کشف کردم.

چهار نکته برای کسانی که می خواهند خوش اقبال شوند:
نکته اول : به غریزه باطنی خود گوش کنید، چنین کاری اغلب نتیجه مثبت دارد.
نکته دوم : با گشادگی خاطر با تجارب تازه روبرو شوید و عادات روزمره را بشکنید.
نکته سوم : هر روز چند دقیقه ای را صرف مرور حوادث مثبت زندگی کنید.
نکته چهارم : با افکار مثبت زندگی کنید، زیرا افکار، شخصیت و سرنوشت انسان را رقم میزند.

جملات زیبای جین سیمون

منتظر باش اما معطل نشو!
تحمل کن اما توقف نکن!
قاطع باش اما لجباز نباش!
صریح باش اما گستاخ نباش!
بگو آری اما نگو حتما!
بگو نه اما نگو ابداً!
شکست بخور اما دوباره تلاش کن!
که اگر چنین کنی بی تردید موفقی
در بازی زندگی یاد می گیری
اعتماد به حرفهای قشنگ بدون پشتوانه
مثل آویختن به طنابی پوسیده ست .

یاد می گیری ,
نزدیک ترین ها به تو گاهی میتوانند دورترین ها باشند .

ياد مى گيرى که باید آنقدر از خودت برای روز مبادا پس انداز داشته باشی تا بتوانی یک روزی تمام خودت را بغل کنی و راه بیفتی بروی .
و در جایی که شنیده و فهمیده نمی شوی نمانی.

یاد می گیری
دیوار خوب ست
سایه درخت مطلوب است
اما هیچ تکیه گاهی ابدی نیست

ریچارد وایزمن ، روانشناس دانشگاه هارتفوردشایر

منبع : مدیران آنلاین

مطالب مرتبط:


یک دیدگاه بگذارید


عکس ها

فیلم ها