تحقیق در مورد علل بیکاری و تاثیر آن بر جامعه ایران | پایگاه خبری آتیه کار

تحقیق در مورد علل بیکاری و تاثیر آن بر جامعه ایران

تحقیق در مورد علل بیکاری و تاثیر آن بر جامعه ایران

کلیات:در این تحقیق سعی شده اثرات ناشی از بیکاری بر اقتصاد و نقش آن در جامعه کشور ما ایران گنجانده شود.بیکاری به عنوان یک معضل گریبان گیر اکثر جوانان این کشور در طی چند سال اخیر شده است و علاوه بر بالا رفتن سطح بی روحیگی جوانان باعث بزهکاری در میان جوانان نیز شده است.بنده سعی کردم در این تحقیق به علل این معضل و تاثیر بر اقتصاد ایران و جامعه پی ببرم.در ابتدا به تعاریف چند واژه مربوط به تحقیق می پردازیم:
———————————————————————————-
تعاریف:
رشد اقتصادی:عبارت است ازافزایش تولید یک کشوردریک سال خاص در مقایسه با مقدار آن در سال پایه
جامعه:مجموعه ای از افراد انسانی که با آداب و سنن خاص بهم پیوند خورده اند.
بیکاری:مفهوم بیکاری عبارت است از مجموع افراد یک جامعه که دارای شغل نیستند.
————————————————————————–

رابطه رشد اقتصادی و نرخ بیکاری(اشتغال):
شواهد حاکی از آن است که ارتباط بین تغییرات در نرخ رشد اقتصادی و نرخ بیکاری بطور قابل ملاحظه ای در طول زمان ودرطی چرخه اقتصادی و بسته به کشور یا مناطق تحت مطالعه متفاوت بوده است.ارتباط مذکور یک ارتباط ثابت نیست بلکه بر اساس آنچه گفته شد میتواند بسته به زمان و شرایط کشورها وضعیت به گونه دیگر باشد.بطور مثال بهره وری افزون تر در یک اقتصاد ممکن است منجر به تغییر این رابطه گردد.عدم ثابت بودن این ارتباط در بسیاری از اقتصادها مانند ایالت متحده آمریکا واندونزی ملاحظه می شود. یکی از جدیدترین تحقیقات مطالعه اخیر صورت گرفته توسط سازمان بین المللی کار است که نتایج آن نشان می دهدکه ارتباطی ثابت بین نرخ رشد اقتصادی و نرخ بیکاری وجود ندارد.
باید یاد آور شد ارتباط بین رشد اقتصادی با اشتغال از شاخص های کلیدی بازار کارنیز میباشد که با نام کششهای اشتغال مطرح میشود.کششهای اشتغال مقیاسی عددی از چگونگی اشتغال بارشد خروجی اقتصاد است.یعنی رشد اشتغال چه مقدار با یک واحد درصد رشد اقتصادی مرتبط است؟این شاخص همراه با شاخص های دیگری مانند نرخ رشد اقتصادی ورشد نیروی کار و فقر و تعداد ساعات کارومزد اطلاع مهمی از روند های بازار کار فراهم میسازد. برآورهای این شاخص نشان میدهد که بطور مثال درطی سالهای۲۰۰۴ الی۲۰۰۸ با هر ۱درصد تغییر در رشد اقتصادی اشتغال کشور ۰/۵۶۰۰۵۵۷ درصد تغییر می یابد و در دوره های مختلف شاخص کششهای اشتغال متفاوت بوده است.(۰/۵۹۰۵۷۲۴درصد برای دوره ۰۴-۲۰۰۰و۱/۴۴۲۷۶۸برای دوره ۲۰۰۰-۱۹۹۶)
حتی برای کشور هایی مانند اندونزی این شاخص در دوره زمانی ۲۰۰۰-۱۹۹۶ مقداری منفی (۰/۲۳۲۳۹۶۱-)ودر دوره های زمانی ۰۴-۲۰۰۰ و ۰۸-۲۰۰۴ مقداری مثبت(به ترتیب ۰/۲۰۴۱۰۷۳و۰/۴۲۵۳۶۶۷)میباشد.
همچنین در بررسی های انجام شده میزان اثر گذاری یک درصد افزایش جی دی پی بر ایجاد اشتغال در طی یک دوره ده ساله بر کشور های مختلف یکسان نمی باشد و این حاکی از ضریب متفاوت اثر گذاری آن در اقتصاد های گوناگون است.پس ارتباط بین رشد اقتصادی و نرخ بیکاری یک قاعده ریاضی نیست که برای هر اقتصادودر هر دوره زمانی همواره برقرار باشد و مثال های نقضی از دیگر کشور هادال بر عدم برقراری قاعده مزبور وجود دارد.اگرچه به کار گماری نیروی کار در مشاغل مولد ودر نیجه افزایش تولید ملی از عوامل مهم شکوفایی اقتصادی کشور و موجب افزایش رشد اقتصادی آن است ولی عواملی مانند تغییر بهره وری نیروی کار و ایجاد مشاغل جدید در فعالیتهای با بهره وری پایین می تواند این اثر را معکوس کند. بابررسی نرخ بیکاری و رشد اقتصادی کشورمان ایران طی سالهای ۱۳۸۰الی۱۳۸۸مشاهده میشود که طی مدت مذکور ارتباط خطی بین نرخ رشد اقتصادی و نرخ بیکاری وجود ندارد و وابستگی خطی قوی میان نرخ بیکاری و رشد اقتصادی کشور مشاهده نمیشود.مشاهده تغییر اشتغال کشور در سالهای۱۳۸۵ الی۱۳۸۸ نشان میدهد که ارتباط ثابتی بین نرخ رشد اقتصادی و تغییر اشتغال کشور وجود ندارد.با وجودی که نرخ رشد اقتصادی در سال ۱۳۸۸ تقریبا نصف سال های ۱۳۸۵ و۱۳۸۶ است تغییر تعداد شاغلین سال ۱۳۸۸دوبرابرسال های ۱۳۸۵ و ۱۳۸۶ میباشد.(باید خاطر نشان شوم این اعداد و ارقام از گزارشات بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و مرکز آمار ایران میباشد.)
———————————————————————-
دلایل عدم مشاهده رابطه ثابت بین رشد اقتصادی و نرخ بیکاری/ در سه گزینه میشود این بحث را به نتیجه برسانیم:
اولا:کیفیت مشاغل ایجاد شده تعداد ساعات اشتغال بکار در هفته و مولد برد آنها و همچنین بهره وری نیروی کار که خود تابعی از توانمندی های علمی و مهارتی و انگیزشی مرتبط با شغل استو تاثیر بسزایی در افزایش تولید ناشی از افزایش نیروی بکار گمارده شده خواهد داشت.
ثانیا:از آنجا که شاخص رشد اقتصادی به مقایسه ارزش مالی تولیدات کشور در سالهای متوالی میپردازد در تغییر قیمت های جهانی از جمله کاهش قیمتها به دلیل کمبود تقاضاهای ناشی ازرکود اقتصاد جهانی می تواند تاثیر جدی بر رشد اقتصادی کشور ها داشته باشد که مستقل از میزان اشتغال یا تولید است.
ثالثا:به این دلیل که رشد اقتصادی در مقایسه با سالهای قبل معنا پیدا میکند به میزان تولید یا نرخ اشتغال سالهای گذشته نیز مربوط است.به عبارت دیگر یک نرخ مثبت اما پایین رشد بعد از چند سال پیاپی رشد بالای اقتصادی از وضعیت رو برو رشد اقتصادی یک کشور و احتمالا نرخ پایین بیکاری آن خبر میدهد.در صورتی که نرخ بالای رشد اقتصادی به دنبال سالهای رکود لزوما به معنای کاهش جدی در نرخ بیکاری و نبود کار نمی باشد.
———————————————————————-
بررسی موانع کارآفرینی در کشور های جهان سوم و در حال توسعه(ازجمله کشورمان ایران):
برخلاف کشور های پیشرفته عوامل متعددی وجود دارند که مانع شکوفایی کارآفرینی در کشور های کم توسعه شده است.سر منشا این عوامل عبارتند از:مقررات دستو پاگیر اداری و توقف بخاطرحفظ استانداردهاو خانواده ونگرش جامعه به کار وعدم توجه به کارآغرینی و تولید و عدم روحیه کار گروهی.
در اینجا این عوامل را به اختصار توضیح می دهیم:
مقررات دستو پا گیر اداری:وجود بورو کراسی اداری و مقررات بعضا زاید و وجود فشارهای درونی و خارجی تحمیلی بر برنامه ریزان اقتصادی موجب بوجود آمدن محدودیت های فراوانی در جهت رسیدن به اهداف اقتصادی شده است.این چنین محیطی باعث سرخوردگی کارآفرینان میشود که جایی برای ابراز ایده های خود نمیبینند.
توقف بخاطر حفظ استانداردها:بسیاری اتفاق افتاده است که عدم توجه به یک نو آوری تنها بدلیل مغایرت با استانداردهای تعری شده یک سازمان منجر به شکست یک ایده و سکو آن میشود وچه بسیار ایده های خلاقانه که اکنون در آرشیو های سازمان های دولتی وغیر دولتی سکوت مانده اند.
خانواده و نگرش جامعه به کار:خانواده فرد فعال به جامعه تحویل می دهد و خانواده با توجه به فرهنگ حاکم بر جامعه وارزشی که برای فعالیت و تولید قایل است افراد را پرورش می دهد.خانواده ا که بنیان آن استفاده از تلاش دیگران و تنبلی باشد باعث میشود که افراد حتی کارآفرینان از همان ابتدا مسیر را برعکس پیموده و خواهان کسب درآمد های هنگفت از طریق عرف جامعه باشند.
عدم توجه لازم به کارآفرینی و تولید:دربسیاری از کشور های جهان حمایت های لازم از جهات مختلف از کارآفرینان نمیشود و به عکس مشاغل دلالی و واسطه گری و رانت خواری از رونق بیشتری برخوردار است وبرای افرادی که در این بخش هایی که برای توسعه اقتصادی نافع نیستند بلکه عمدتا مضر هم هستند سود آوری بسیار بالایی دارد.بنابراین انگیزه های حرکت و تلاش کارآفرینان را که قصد خدمت به توسعه اقتصادی کشور را دارند کم رنگ یا کند می کند.
عدم روحیه کار گروهی:در بسیاری از کشور های کم توسعه مشاهده میشود که کار گروهی معنای خود را از دست داده و اعتقادی به آن در صحنه واقعیت وجود ندارد.این مشکل در کشور ما ایران در سطح بالایی قرار دارد.در کشور ما ایران متاسفانه نه تنها در بخش های اقتصادی بلکه در سایر حوزه های سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و … انجام کار گروهی فوق العاده مشکل است.
در اینجا با عواملی که متاسفانه باعث عدم کار آفرینی میشود آشنا شدیم اما لازم است در بخش بعدی به خدماتی که برای کار آفرینی از سوی کشور های پیشرو در این حوزه بپردازیم.دراین حوزه پیشرو ها عبارتند از:ژاپن و آمریکا و کره جنوبی و ….
—————————————————————————
خدمات کار آفرینی در کشور های پیشرفته:
این خدمات همانطور که دربخش قبلی اشاره کردیم در کشور های آمریکا و ژاپن و کره جنوبی و …مشاهده شده وعبارتند از:خدمات مشاوره ای و تکنولوژی و حمایت های اطلاعاتی و پیوند های درون بخشی و ظرفیت سازی علمی و وام و اعتبارات و آموزش.
خدمات مشاوره ای:در کشور های مورد مطالعه مراکز کار آفرینی خدمات مشاوره ای در زمینه هایی مانند مدیریت و امور مالی و فعالیتهای تجاری ارایه می کنند و هزینه خدمات از سوی دولت پرداخت میشود.
تکنولوژی:در کشور های مورد مطالعه مراکز مسوول کارآفرینی بر کار برد تکنو لوژی و کاربری آن تاکید دارند و به شیوه های گوناگون مانند دادن وام برای ماشین آلات نو میکوشند این هدف تحقق پذیرد.
حمایت های اطلاعاتی:علاوه بر خدمات مشاوره ای حمایت های اطلاع رسانی برای فعالیتهای خردنیز متداول است.این اطلاع رسانی شامل مواردی همچون وضعیت تجاری مدیریت و فنی میشود.
پیوندهای درون بخشی:از اساسی ترین پایه های توسعه ایجاد و تقویت پیوند میان تولید کنندگان مد نظر قرار میگیرد.
ظرفیت سازی علمی:در راستای تقویت تکنولوژیک و حمایتهای اطلاع رسانی تلاش شده است تا میان بنگاههای خرد از یک سو و مراکز علمی و فنی از سوی دیگر پیوند برقرار شود.
وام و اعتبارات:یکی از بارز ترین اقدامات کمک به بنگاه های خرد برای دستیابی به سرمایه مالی است.
آموزش:آموزش کار آفرینی سیاستی است که بطور مستقیم به کمیت و کیفیت عرصه کار آفرین در یک جامعه اثر می گذارد.اما در آخر این بخش خاطر نشان میشوم در کشور ما ایران نیز سیاست کار آفرینی انجام شده زیرا در مطالعه ای که بوسیله سازمان مدیریت صنعتی انجام شده سیاست های کار آفرینی در کشور های استرالیا و انگلیس و کاندا و ژاپن و کره جنوبی وایران مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته است.
در بخش بعدی به بحث جامعه میرویم و تاثیرات و پیامد های بیکاری بر جامعه ایران را بازگو میکنیم.
—————————————————————–
پیامد های بیکاری بر جامعه ایران(تاثیرات مادی و معنوی):

اول باید این موضوع را در این بخش تحقیق بیان کنیم که اثرات بیکاری در هر جامعه ۲ اثر کلی بر پیکر جامعه کشور بر جای میگذارد: اثر مادی و اثر معنوی.
اثر مادی مانند تاثیر اقتصادی هم برای فرد بیکار و هم برای کشور که در بخش های قبلی در موردش صحبت شد اما اثر معنوی آن به هرحال سنگین تر از اثر مادی است و تاثیرش جبران ناشدنی می باشد.مانند خود کشی.
هزینه های اقتصادی بیکاری در ایران به عنوان یک چالش بزرگ اقتصادی تا حد زیادی شفاف وآشکار و قابل محاسبه است اما نتایج غیر اقتصادی یا معنوی معمولا مخفی است و به راحتی نیز قابل محاسبه نیست.
نتایج بررسی ها نشان میدهد که بیکاری مهم ترین عامل فقر در ایران است.حدود ۶۰درصد از خود کشی ها در ایران به طور مستقیم با مساله بیکاری در ارتباط است.
فقدان فرصت شغلی مناسب برای قشر تحصیل کرده و نخبگان جامعه ایران موجب بروز معضل فرار مغز ها شده است و برآورد می شود که سالانه بین ۱۰۰ تا ۲۲۵هزار نفر از متخصصان و تحصیلکرده های ایران کشور خود را ترک می کنند.
آمار منتشر شده توسط مرکز آمار ایران تعداد بیکاران را ۲ میلیون و ۹۴۹ هزار نفراعلام کرده است.به گفته کارشناسان یکی از مهم ترین دلایل مهاجرت نخبگان به خارج از کشور بیکاری است.جامعه شناسان می گویند از بالا رفتن سن ازدواج گرفته تا افزایش آمار طلاق در ده سال گذشته رد پای بیکاری در همه این معضلات اجتماعی مشهود است.معضلاتی که سر انجام به افسردگی و سرخوردگی جوانان می انجامد منجر میشود تا میزان نشاط اجتماعی را با وجود داشتن جمعیتی جوان کاهش دهد.حتی جامعه شناسان به آمار معتادان اشاره کرده و بیکاری را یکی از متهمان پرونده اعتیاد جوانان میدانند.
در این بخش با پیامد های بیکاری بر جامعه ایران آشنا شدیم و میشود گفت این پدیده به سرعت بسوی پیشروی میباشد.در بالا گفتیم تعداد بیکاران توسط گزارش مرکز آمار ایران ۲ میلیون و ۹۴۹هزار نفر میباشد اما مرکز آمارایران اعلام کرده که تا ۱ یا ۲ سال آینده این جمعیت بین ۳ تا ۳ میلیون و۵۰۰ هزار خواهد شد.به امید آن روز که این معضل از کشور عزیزمان ایران ریشه کن شود.در بخش بعدی پیشنهاد های ارایه شده برای حل بیکاری را بررسی خواهیم کرد.
——————————————————————–
پیشنهاد ها وارایه راه حل های رفع بیکاری در جامعه ایران:
برای رفع مشکل بیکاری راه حل های زیر پیشنهاد میگردد که به اختصار هر کدام را توضیح می دهیم:
راه حل اول: افزایش ساخت مسکن می باشد، زیرا ساخت مسکن سبب ایجاد مشاغل متنوع می شود.چنانچه این امر مورد توجه قرار بگیرد نه تنها نیاز اصلی اکثر جوانان که نیاز به مسکن است را تامین می کند ازطرفی سبب ایجاد مشاغل متعدد گشته و همچنین کارگاه ها و کارخانه های کوچک و بزرگ هم می توانند ازآن بهره گیرند.
راه حل دوم: توسعه جهانگردی و گردشگری میباشد. با توجه به اینکه کشور ما از جاذبه های گردشگری فراوان برخوردار است با توجه بیشتر به این بخش می توان از این طریق باعث ایجاد شغل های جدید در جامعه شد.
راه حل سوم:توسعه فعالیت های عمرانی
راه حل چهارم:اصلاح قوانین کار در کشور مسأله ای که در مورد قوانین مربوط به کار ایران معروف است، گذاشتن بارهای زیاد برای کارفرمایان است. مثلاً قوانین، دست کارفرمایان را در خصوص اخراج کارکنان و تعدیل نیروی کار با تغییر تکنولوژی بسته است و امنیت کا ذب برای کارگران به وجود آمده که کارگری می تواند بدون انجام کارهای محوله همچنان به شغل خود ادامه دهد در حالی که بازدهی او پائین است. بنابراین با توجه به این شرایط، هزینه های کارنکردن و عدم مهارت نیروی استخدامی را کارفرما می پردازد در حالی که در کشورهای پیشرفته، دولت اینگونه هزینه ها را می پردازد تا کارفرمایان متضرر نشوند. بنابراین اصلاح قوانین موجود و کاستن از هزینه های کارفرمایان، موجب افزایش سرمایه گذاری ها و ایجاد اشتغال خواهد شد.

راه حل پنجم: توسعه فعالیت های تکنولوژی اطلاعات توسعه فعالیت های آی تی سبب به کارگیری نیروهای جوان و بااستعداد کشور می شود وسبب اشتغال زایی و همچنین موجب ارز آوری قابل ملاحظه ای می شود.
راه حل ششم: جلوگیری از قاچاق کالاها قاچاق کالا سبب می شود بسیاری از شرکت های تولیدی ورشکست شده و بسیاری از کارکنان آنها بیکار شوند جلوگیری از قاچاق و حمایت از کالای ایرانی سبب اشتغال زایی شده و از بیکاری جلوگیری می کند.
راه حل هفتم: حمایت از کارافرینی و کار آفرینان این راهکارکه اینجانب نیز با توجه به اطلاعات خود آن را پیشنهاد می کنم می تواند در اشتغال زایی بسیار موثر باشد. حمایت از جوانان ایرانی و استعداد آنهادر زمینه های مختلف اعم از علمی و هنری باعث می شود آنها به خود باوری رسیده و بخش عمده ای از نیروی جوان و فعال ازبیکاری رهایی یابند.
راه حل هشتم: این راه حل که کاملا ابداعی اینجانب می باشد این است که دولت میتواند یک مرکزی تحت عنوان مثلا :”کشف استعدادها و حمایت از مبتکرین وخلاقان” ایجاد کند که در آن متخصصین در امور مختلف حضور داشته باشند و جوانانی که صاحب ایده جدید،هنری منحصر به فرد،مبتکرین،مخترعین، وحتی جوانانی که برای دولت دارای پیشنهادهای جدید هستند به این مکان مراجعه کرده و هیات متخصص پس از بررسی میزان توانایی این جوانان انواع کمک های دولت از قبیل اعطای وام ویا حتی استخدام آنها در مراکزی که به آنها نیاز است از آنها حمایت کنند.

با پیشنهادات و راه حل های بیکاری در کشور ما ایران آشنا شدیم اما در بخش آخر تحقیق به نتیجه گیری کلی از تحقیقمان در مورد این معضل میرسیم.
————————————————————–
نتیجه گیری:
ما در بخش اول تحقیق تعاریفی از مباحث تحقیق را داشتیم.
بیکاری به عنوان یک معضل به افرادی اطلاق میشود که دارای کار نیستندوجامعه به عنوان پایگاه بشری مجموعه ای از افراد همگن است ورشد اقتصادی به عنوان یک آرمان افزایش تولید در یک سال خاص در مقایسه با سال پایه است.
بنده سعی نمودم در بخش دوم رابطه رشد اقتصادی و بیکاری را بیان کنم ونتیجه گیری شد که رابطه ثابت و ریاضی میان رشد اقتصادی و بیکاری نیست و در بخش بعدی دلایل ثابت نبودن این رابطه را بیان کردم.
در بخش بعدی کشور هایی را بیان کردیم که به مباحث کار و کار آفرینی اهمیت خاص میدهند مانند آمریکا و ژاپن و کره جنوبی ومخصوصا کشور عزیزمان ایران.
دربخش بعدی خدمات ارایه شده مربوط به بحث کار آفرینی ازسوی این کشور ها را طرح کردیم.
در بخش بعدی علتهای بیکاری را در کشور های جهان سوم را عرض کردیم ودر بخش آخر پیشنهادات و راه حل های رفع بیکاری را بیان کردیم که راهکردهای بسیار مطلوبی بود.
اما نتیجه گیری کلی از این تحقیق این است که اگرچه بیکاری یک معضل خانمان سوز است و اثراتش چه مادی و چه معنوی پیکره جامعه را تحت تاثیر منفی خود میگذارد اما میشود با ارایه راه حل هایی مناسب با این معضل مبارزه کرد که بهترین راه حل آن این است که مسوولان عالیرتبه اشخاص بیکار که توانایی انجام کار را دارند را حمایت مالی و روانی کنند.به این معنا که ۱شخص بیکار یک توانایی از خود نشان داده و مسوولان از این شخص حمایت و ایشان را در راه کسب شغل راهنمایی و کمک کنند.

مرجع : دانشجویان روابط بین الملل ۹۲ آزاد قم

مطالب مرتبط:

۴ ديدگاه

  1. amin می‌گه:

    ba slm o khaste nabashid,matalebe khubi bud amma agar nemudar ham gharar midadid ham kameltar mishod ham daghightar

  2. مهدی می‌گه:

    سلام خسته نباشید ممنونم عالی بود

یک دیدگاه بگذارید



نُه − 2 =

Your SEO optimized title


List IP address report
My title
تمامی حقوق مطالب وب سایت اختصاصی پایگاه خبری آتیه کار می باشد.

طراح سایت: سایت ستاپ Sitesetup